വാഷിങ്ടൺ / ടെഹ്റാൻ: ലോകം മുഴുവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്ന ആ നിമിഷങ്ങളിൽ സമയം വൈകുന്നേരം ഏതാണ്ട് ആറരയോടടുത്തു. യുഎസ് പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് ഇറാനു നൽകിയ സമയപരിധി അവസാനിക്കാൻ വെറും 90 മിനിറ്റുകൾ മാത്രമായിരുന്നു അപ്പോൾ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഒരു നാഗരികത പൂർണ്ണമായും അസ്തമിക്കുമെന്നും ഈ രാത്രി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഇറാനെ ഒരിക്കലും തിരികെക്കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ലെന്നും ട്രംപ് തന്റെ ‘ട്രൂത്ത് സോഷ്യലിൽ’ കുറിച്ചത് ലോകമെങ്ങും ഭീതി പടർത്തി. നയതന്ത്രപരമായ മയപ്പെടുത്തലുകൾക്കോ ഒഴിഞ്ഞുമാറാനോ യാതൊരു പഴുതുമില്ലാത്ത അത്യന്തം ഗൗരവകരമായ സാഹചര്യമായിരുന്നു അത്. ഒടുവിൽ യുഎസ് – ഇറാൻ വെടിനിർത്തൽ.
അതേസമയം, പ്രഭാതഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പ് തന്നെ 9 കോടി ജനങ്ങളുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഉന്മൂലനാശം വിവരിക്കുന്ന പതിനൊന്ന് വാക്കുകൾ ട്രംപ് പങ്കുവെച്ചിരുന്നു. രാത്രി എട്ട് മണിയോടെ പാലങ്ങൾ, വൈദ്യുത നിലയങ്ങൾ, ജലസേചന സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടെയുള്ള യുഎസ് ആക്രമണ ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ പട്ടികയും തയ്യാറായി. ടെഹ്റാന് സമീപമുള്ള ഒരു വലിയ പാലം തകർക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പോലും ട്രംപ് അന്ന് സൂചന നൽകി.
എന്നിരുന്നാലും, തിരശ്ശീലയ്ക്ക് പിന്നിൽ നിർണ്ണായകമായ ചില നീക്കങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് ഫോക്സ് ന്യൂസിനോട് സംസാരിച്ച ഒരു മുതിർന്ന യുഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ, തങ്ങൾ ഇറാനുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നും ചർച്ചകൾ ശുഭപ്രതീക്ഷ നൽകുന്നതാണെന്നും അളന്നു തൂക്കിയ വാക്കുകളിൽ വെളിപ്പെടുത്തി. ഇതിന്റെ ഫലമായി, ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം അനുകൂലമായ എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുമെന്ന ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷ ലോകത്തിന് ലഭിച്ചു.
മറുഭാഗത്ത്, ഇറാൻ ഭരണകൂടം തങ്ങളുടെ നിലപാടിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയായിരുന്നു. രാജ്യത്തുടനീളമുള്ള വൈദ്യുത നിലയങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും ഒരു “മനുഷ്യ ശൃംഖല” രൂപവത്കരിക്കാൻ ഇറാനിയൻ കായിക മന്ത്രി യുവാക്കളോട് ആഹ്വാനം ചെയ്തു. ഇതേത്തുടർന്ന്, സാധാരണജനങ്ങൾ, വിദ്യാർത്ഥികൾ, തൊഴിലാളികൾ എന്നിവരടങ്ങുന്ന വലിയൊരു ജനസമൂഹം കൈകൾ കോർത്ത് പിടിച്ച് പ്രതിരോധ വേലികളായി മാറി. ചുരുക്കത്തിൽ, യുദ്ധത്തിന്റെ വക്കിലെത്തി നിൽക്കെ ലോകം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത് നയതന്ത്രത്തിന്റെയും ജനകീയ പ്രതിരോധത്തിന്റെയും സമാനതകളില്ലാത്ത പോരാട്ടത്തിനായിരുന്നു.